">

Astrid Nédée

Astrid Nédée is psychologe en volgt een masteropleiding Stedenbouw en Ruimtelijke Planning aan de Universiteit Antwerpen, en maakt deel uit van het selectieteam van de Dag van de architectuur 2017.

"Een nieuwkomer in de stad zoekt in eerste instantie naar bed, bad en brood, terwijl een ingeburgerde Antwerpenaar verlangt naar een huisje, een tuintje en een boompje."

Leeftijd: 25 jaar

Woonplaats: Antwerpen

Studie: Masteropleiding Stedenbouw en Ruimtelijke Planning aan de Universiteit Antwerpen

In welke stad ter wereld zou je het beste gedijen en waarom?
Ik heb altijd de vrijheid ervaren om te reizen naar waar ik verlangde.
Ik heb altijd de vrijheid ervaren om terug te keren naar waar ik verlangde.
Ik heb altijd de vrijheid ervaren om te blijven wanneer ik verlangde, of te vertrekken              wanneer ik verlangde.
Nooit heb ik het gevoel gehad gedwongen te moeten blijven of vertrekken.
Dat is een luxe.

‘To find myself a city to live in’ betekent voor een nieuwkomer iets anders dan voor een ingeburgerde Antwerpenaar. Zo zoekt een nieuwkomer in een nieuwe stad in eerste instantie naar bed, bad en brood, terwijl een ingeburgerde Antwerpenaar verlangt naar een huisje, een tuintje en een boompje.

Welk gebouw, plek, publieke ruimte roept voor jou instant jeugdherinneringen op en waarom?
Ik denk dat mijn vroegste bewuste herinnering van een publiek gebouw het stadhuis van Mortsel was. Ik woon al heel lang niet meer in Mortsel, maar telkens als ik daar terug ben, is het alsof ik weer even mijn kindertijd mag herbeleven.

Aan welk architecturaal/stedenbouwkundig project in Vlaanderen en/of Brussel had je graag meegewerkt en waarom?
Ik zou graag meewerken aan een nieuwe vorm van betrokkenheid dat de collectieve identiteit versterkt: een sociaal engagement tussen verschillende gemeenschappen door middel van architectuur. Het belang van de gemeenschap in zijn context kan en mag niet onderschat worden in hedendaagse architectuur. Als ik een poging waag om te omschrijven wat ik versta onder een gemeenschap, dan zou ik zeggen dat het een verzamelnaam is voor een groep van mensen met dezelfde sociale, religieuze of economische achtergrond dat vanwege zijn gemeenschappelijke eigenschappen of interesses verschillend ervaren wordt in vergelijking met de rest van de maatschappij en deze verschillen ook onderkent.

Ik denk niet dat architectuur de noden van deze verschillende gemeenschappen kan veranderen, wel kan zij bijdragen tot het creëren van een context waarin beide gemeenschappen in de huidige stad een woonplek vinden om in te leven.

Een architect dient dus met een cultuur-sensitieve bril te kijken naar wat er gebeurt tussen architectuur en publieke (collectieve) ruimte.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief