">

Laurent Vanhaverbeke

Laurent Vanhaverbeke is Master Architectuur (KU Leuven - Sint Lucas Gent) en maakt deel uit van het selectieteam van de Dag van de architectuur 2017.

"De Venetiaanse gaanderijen in Oostende waren voor mij als kleine jongen een soort van herkenningspunt, een ankerpunt in een hele grote stad of een hele lange kustlijn met bijna identieke bebouwing."

Leeftijd: 23 jaar

Woonplaats: Ardooie

Studie: Master Architectuur aan KU Leuven – Sint-Lucas Gent

In welke stad ter wereld zou je het beste gedijen en waarom? 
Momenteel woon ik nog thuis in Ardooie, een klein onbelangrijk dorpje in West-Vlaanderen. Mijn volgende woonplaats zal sowieso Gent worden. Dit is momenteel de stad waar ik het liefste zou willen wonen. Wat niet uitsluit dat ik later ook in steden als Berlijn of Budapest zou willen wonen.
Op elk van deze drie steden kan ik dezelfde begrippen plaatsen die me enorm aanspreken: jeugdigheid, cultureel, sociaal, charmant, creatief  en  open-minded maar vooral drie steden die kunnen blijven boeien en verrassen. Steden waar je je nooit oud voelt, waar je telkens opnieuw boeiende expo’s, shops, bars, clubs of pop-ups kan tegenkomen, waar  je spontaan mensen leert kennen en je kunnen verrassen met hun fantastische levensverhalen en unieke kijk op de dingen. En net deze unieke kijk manifesteert zich in alle kleine dingen die je ziet en voelt in de stad. Steden die creativiteit uitstralen!

Welk gebouw, plek, publieke ruimte roept voor je instant jeugdherinneringen op en waarom?
De Venetiaanse gaanderijen in Oostende. Als kind gingen we samen met mijn ouders heel vaak naar Oostende wat gaan wandelen, op familiebezoek of op het strand gaan spelen. De Venetiaanse gaanderijen op de zeedijk moeten toch wel m’n eerste architecturale herinnering zijn. Het was voor mij als kleine jongen een soort van herkenningspunt, een ankerpunt in een hele grote stad of een hele lange kustlijn met bijna identieke bebouwing. Het was een plaats dat een ander gebruik toeliet. Daar kon ik telkens al spelend slalommen tussen de kolommen van de gaanderijen.

Aan welk architecturaal/stedenbouwkundig project in Vlaanderen en/of Brussel had je graag meegewerkt en waarom?
Door m’n passie en interesse in ecologie en ecologische materialen had ik graag meegewerkt aan de uitkijktoren in stampleem in Negenoord door De Gouden Liniaal Architecten. Stampleem of geramde aarde heeft een minimale impact op het milieu, maar wordt door z’n beperking in draagkracht amper gebruikt. Nochtans is het een voor de hand liggend materiaal, want bijna overal in België kunnen we het materiaal voor deze wand rechtstreeks uit de grond halen. De Gouden Liniaal Architecten is er zelf in geslaagd om – ondanks de beperkte draagkracht van het materiaal – een toren in stampleem te zetten.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief